ที่เขียนบอกไว้ตรง "เกี่ยวกับฉัน" ว่า อ้ายพวกคำทักทายสั้นๆ อนิเมชั่น กะคำกิ๊บเก๋ ลอกเค้ามา กูขอเรียกแบบกูว่า "ของพวกนี้" ที่ทำให้กูเบื่อ

เน็ตทำให้คนติดต่อกันได้เร็วจริง จากที่ส่งจดหมาย กลายมาเป็นอีเมล์ จากอีเมล์ กลายมาเป็นแบบ "เรียลไทม์" แต่ปัญหา คือ พอมีอ้าย "ของพวกนั้น" เข้ามาแทรกกลาง มันทำให้คนทำลายตัวเองมากกว่าเดิม จากใช้สมองคิดข้อความ คิดถึงข้อมูลที่จะส่งไปคุยด้วย แล้วลงมือพิมพ์ แบบนี้มันทำให้เกิดปัญญา อย่างน้อยละ มึงพยายามถาม เพื่อสังเกตการณ์ ข้อมูลคนที่มึงคุยด้วย กำหนดจุดยืน ตัดสินใจว่าจะเอามันไว้ตรงไหน แล้วตอบไป

ภาษานักบินรบมันเรียก ว่าอูด้า (OODA- Observation Orientation Decision Attack) กูว่ามันเหมือนขั้นตอนการติดต่อระหว่างคนกับคน กูเลยเอามาเปรียบเทียบใช้

กูเห็นว่า ทำบ่อยๆ มันก็เกิดปัญญา ทำบ่อยๆ มันก็คิดเร็วเอง

พอมี "ของพวกนี้" มาแทรกกลาง มันทำให้พวกมึง กระทั่งจะกล้าแสดงออก ว่ารัก ชอบ เกลียด ก็ยังไม่กล้าทำ ต้องเอา "ของพวกนี้" มาแสดงแทนตัวเอง ใจใหญ่ๆ ของมึงเลยเหลือแค่หีมด

ความพยายามจะใช้หัวตัวเอง เหลืออย่างเดียวคือพยายาม ค้นหา "ของพวกนี้" แล้วเก็บ เพื่อเอามาใช้ แทนสมอง

ในที่สุด แม่งจะกลายเป็นพวกสมองหมาปัญญาอ่อนไปจริงๆ แหละ แล้วแบบนี้กูไม่ด่าจะให้กูว่าไง

สาดดดดดดดดดดดดดดด